Στα μορφολογικά χαρακτηριστικά της ποίησης του Κ.Π. Καβάφη ανήκει η γλώσσα, η οποία μπορεί να είναι ιδιότυπη, ζωντανή ή «δημοτική», να έχει εκτροπές προς την καθαρεύουσα, αλλά και πολιτικούς ιδιωματισμούς. Επίσης, ο στίχος μπορεί να έχει πεζολογικά/αντι-«ποιητικά» στοιχεία, μπορεί να είναι ελεύθερος, να έχει άνισο αριθμό συλλαβών και ομοιοκαταληξία, η οποία εμφανίζεται σε κάποια από τα πρώτα κυρίως ποιήματα ως ειρωνεία.
Όσον αφορά τα σημεία στίξης, τις παύσεις και τις περιόδους τοποθετούνται σχολαστικά, όταν και όπου πρέπει. Τίποτα δε χρησιμοποιείται τυχαία από τον ποιητή. Το μέτρο που χρησιμοποιεί ο Κ.Π. Καβάφης στα ποιήματα του είναι ο Ίαμβος, ο οποίος πλησιάζει στον πεζό λόγο. Άλλα χαρακτηριστικά του ποιητικού του λόγου είναι η περίφημη καβαφική ειρωνεία, ο δραματικός μονόλογος, τα προσωπεία, η αξιοποίηση των μύθων και της ιστορίας.
Από το σεμινάριο: Ο Δικός Μου Καβάφης