Το παιχνίδι μπορεί να γίνει ένα μέσο εκπαίδευσης και αγωγής. Παίζοντας το παιδί βιώνει θετικά συναισθήματα χαράς και ικανοποίησης, που το γεμίζουν με ζωντάνια, μέσω αυτής της διαδικασίας μαθαίνει και ανακαλύπτει τον κόσμο γύρω του. Κατανοεί καλύτερα τις δικές του δυνατότητες και γνωρίζει βαθύτερα τον εαυτό του. Αναγνωρίζει και εκφράζει συναισθήματα, γίνεται αισιόδοξο, δημιουργικό και ευέλικτο στην επεξεργασία και δεκτικότητα των νέων πληροφοριών. Τα θετικά συναισθήματα που βιώνει το παιδί το θωρακίζουν, λειτουργούν ως αντίδοτο στα αρνητικά συναισθήματα και το οδηγούν σε εσωτερική ισορροπία.
Το παιχνίδι αποτελεί ένα μέσο της Ψυχοκινητικής Αγωγής κατάλληλο για την καλλιέργεια της συναισθηματικής νοημοσύνης και για την ανάπτυξη των δημιουργικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων των παιδιών. Τα δημιουργικά παιδιά έχουν μεγάλη αυτοπεποίθηση, ισχυρό εγώ, πολλά ενδιαφέροντα, περιέργεια και επιμονή, πολύ χιούμορ και φαντασία, διάθεση αμφισβήτησης των ιδεών των άλλων. Τα χαρακτηριστικά αυτά διαφέρουν από την τυποποιημένη συμπεριφορά του κλασικού μαθητή και δυσκολεύουν τον ρόλο και το έργο των εκπαιδευτικών.
Από το σεμινάριο: Παιγνιοθεραπεία: Το Παιχνίδι Ως Μέσο Εκπαίδευσης, Θεραπείας και Αγωγής